In Russia you sue the government!

Zoals jullie misschien wel hebben gehoord hebben wij hier in Moskou enorm last van een hittegolf, elke dag worden er records gebroken. Je moet je dan toch een beetje aanpassen dus dat betekend 3x per dag douchen onder de koude douche en heel veel drinken. Op dinsdag en donderdag beginnen wij sinds kort om 8 uur 's ochtends met de lessen inplaats van om 9.30. Wel vroeg opstaan maar dat heeft wel als gevolgd dat ik, als het echt heet zit, lekker rustig in mijn kamer zit met alle ramen en deuren open zodat je er toch niet zoveel van merkt.

Op straat merk je er des te meer van. Bussen zijn gebouwd op de winter en dat betekent dat als het buiten +38 is, het in de bussen een graad of 43/44 is. Als ik naar mijn favourite Uzbeek ga (aan het eind van de straat) is dat een enorme hete reis. Gelukkig heeft deze man in de gehele eetzaal 4 airco's aanstaan, lekker afkoelen dus. Verder doen bedrijven als Unilever goede zaken, elke supermarkt heeft minstens 3 diepvriesers staan en ook straatverkopers van drank doen goede zaken.

Wat minder is dat we intussen warm water hebben maar dat heeft wel als gevolg dat de buizen in mijn badkamer warm zijn... het lijkt wel een badhuis. Daarom die deur ook maar weer open. Nog iets anders zijn de "tropische" "stormen" die aan het einde van de dag langskomen. Afgelopen zondag was het raak, een hoop regen en een hele sterke wind. Nu heb ik 3 deuren in mijn kamer. De eerste is de buiten deur (sleutel nodig), die uitkomt op een klein gangetje waarin de koelkast staat en waar je weer twee deuren kunt vinden (1 ervan geeft toegang tot de badkamer). De andere deur geeft toegang tot het woongedeelte. Nu hebben geen van die deuren een sleutelgat en bij deur 3 (die naar het woongedeelte leidt) hebben ze het niet helemaal goed uitgebeiteld dus die deur kan eigenlijk niet dicht. Nu kwam er afgelopen zondagavond ineens een enorme windvlaag langs, waardoor mijn raam openknalde en deur nummer 3 dus dicht sloeg..... en goed dicht. Ik kreeg die deur dus voor geen meter meer open en ik zat dus opgesloten. Enfin ik trekken en trekken, de deur bewoog niet. Maar ik kon deze bijvoorbeeld ook niet intrappen want het scharnier zat aan de verkeerde kant. Dus ik uit het raam gekeken (ik kijk schuin op de keuken) maar helaas was daar niemand. Dus toen heb ik maar de receptie gebeld en zijn ze met z'n 8'en langsgekomen waaronder twee gymleerkrachten en die hebben de deur letterlijk opengeslagen. Jolijt allom.



Verder las ik de volgende opmerkelijke dingen in de krant:
-Een straat verderop hadden ze per ongeluk de verwarming aangezet.. aaaaaa! Aangezien je dat zelf niet kunt reguleren is dat dus lekker bakken 's nachts. De temperatuur was 56 graden. Dan kan je dus beter op straat gaan slapen.
-Een aantal bewoners van de stad hebben de Russische metro aangeklaagd voor het feit dat er geen airco op de haltes te vinden is. De directeur merkte op dat ze beter de zon voor het gerecht kunnen slepen dan de metro, hij vind het allemaal maar te duur.

Nils

p.s. Het volgende bericht wordt mijn laatste, 4 augustus vlieg ik weer naar huis!

Brand!

Nee hoor we hebben hier niet echt brand gehad. Ik wilde al een paar uur geleden wat plaatsen maar de concierge kwam langs om te zeggen dat binnen vijf minuten het brandalarm af zou gaan. Mij werd vriendelijk verzocht om voor een half uur (of mogelijk langer) naar buiten te gaan zodat "enkele mannen" de etage konden "inspecteren". Ik heb mijn zonnebril gepakt en ben gaan eten bij het gebruikelijke Oezbeekse restaurant. Maar nu ik hier weer zo zit heb ik het vermoeden dat er helemaal geen brandoefening is geweest. Wel handig trouwens, dat er in ieder geval gewaarschuwd wordt dat er over een paar minuten het brandalarm afgaat. Ik vermoed dat mijn vader de veiligheidskundige hier nog wel wat over te zeggen heeft. Bovendien zitten bij ons de nooduitgangen ook op slot: er loopt ergens een dame rond met de sleutel hiervoor. Ik kan hier natuurlijk heel eenvoudig neerzetten: typisch Rusland. Maar ik weet dat er bij TNT Post in Nederland helemaal niets gedaan wordt (gewoon doorwerken) als er een brandoefening is, alleen maar vervelend.

Vorige week donderdag heb ik nog een presentatie gehouden in het Russisch voor de andere klasgenoten over hoe de oligarchen rijk zijn geworden. Ik had 15 minuten tekst voorbereid maar al met al kostte het mij anderhalf uur, aangezien mijn klasgenoten het leuk vonden om interactief bezig te zijn (uiteindelijk werd het meer een discussie waarbij ik optrad als feitenmachine). Na anderhalf uur kreeg ik een groot applaus en complimenten voor de kwaliteit. Twee Franse meisjes kwamen het zelfs na de les helemaal zeggen!

Ik ben dit weekend van vrijdag tot maandagochtend naar St. Petersburg geweest. Ik ben ernaartoe gegaan met de trein: de Nevskij Express (ja die trein van de bomaanslag een paar maanden geleden). Aanboord was er airco (in Moskou was het 33 graden), een tv, lekker veel beenruimte, gratis oortjes voor het geluid van de TV. En een heel pakket aan broodjes, beleg en drinken+werd er na 1.5 uur ook nog eens een warme maaltijd gerserveerd, niet slecht. Ik had vantevoren een bed geboekt in een hostel genaamd "St. Petersburg Hostel". Voor 5 euro per nacht. Het hostel was pas opgeleverd en zag er zeer goed uit (groot portret van Medvedev en Poetin aan de muur). Er waren bij elkaar 3 WC's, 3 Massagedouches (met eigen boiler dus geen last van koud water), een grote keuken met gratis koffie en thee, een goed bed (ook geschikt voor de langsten van ons) en het feit dat het hostel op een zeer centrale plaats ligt, vlakbij Sennaya Plosjad. Ik zou het iedereen aanraden.

Even heel kort over dat koude water en de douches: in Rusland worden de waterpijpen schoongemaakt en gerepareerd gedurende mei/juni/juli/augustus. Dit vanwege het weer in de winter, de autoriteiten zeggen dat als ze dit niet doen er een grote kans is op barsten in de leidingen en dus grote lekkages. In steden als St. Petersburg en Moskou hangt het af van het rayon waar je in woont maar ik heb weleens gehoord dat als in een stad als Samara mensen 3 maanden lang geen warm water hebben. Betekent dus dat als je zelf een boiler hebt er altijd warm water is (als er uberhaupt water is natuurlijk). Ik heb zelf al sinds de 29ste geen warm water, maar dat douchen met koud water is best lekker eigenlijk. Als je er echt niet tegen kunt zijn er op de begane grond wel douches met warm water.

Goed terug naar St. Petersburg. Ik heb daar 3 dagen gezeten en met veel oude vrienden (en nieuwe via internet) allerlei dingen gedaan, vooral veel op terrasjes gezeten. Maandagochtend ben ik teruggegaan met de Sapsan, een nieuwe trein a la de Duitse ICE. Daarmee ben ik om 11 uur 's ochtends aangekomen.

In de trein heb ik een paar uur zitten denken over Rusland's infrastructuur en over de introductie van groene energie voor auto's. Allereerst zie ik, zeker voor Rusland, de in de komende decennia de electrische auto niet erg opkomen. Dit vanwege de grote problemen met de opslag van energie, energie efficiency en het feit dat die energie voor auto's ook ergens geproduceerd moet worden. Hetzelfde geldt voor de zogenaamde hydrocarbons (waterstof) volgens de statistieken heb je 1 vrachtwagen met waterstof nodig voor 20 auto's, terwijl je met een vrachtwagen gevuld met gas 200 auto's kunt laten rijden. Feit blijft dat de alternatieve energiebronnen gewoon onvoldoende ontwikkeld zijn, te duur zijn en bovendien zijn ze inefficient, waarom zou Rusland die kant op moeten gaan?

Dan is er nog de vraag van de hoeveelheid auto's in Rusland. In de steden hebben zeker veel mensen een auto. Maar volgens de Russische statistieken zijn er per 1000 Russen 210 auto's, vrij weinig in vergelijking met Europa, waar dit aantal tussen de 500-600 ligt. Het creeeren van een groot snelweg systeem in Rusland a la de Autobahnen in Duitsland zou dus maar interessant zijn voor ongeveer 1/3e van de Russische bevolking. Nogal asociaal (in die zin is het een goede beslissing geweest van de Russische regering om de sociale uitkeringen te verhogen, inclusief de pensioenen met 30%). In plaats van te luisteren naar de Wereldbank.

Mocht er toch een wens zijn om wegen te bouwen dan is het goed om dat volledig over te laten aan de markt en er zelf een beperkte rol in te spelen. Rusland is het duurste land om wegen aan te leggen maar daar merk je aan de kwaliteit relatief weinig aan, to say the least. Ongeveer 2/3 van het gerserveerde bedrag "verdwijnt" ergens heen. Het is daarnaast misschien wijs om dan tol over de wegen te heffen, zodat alleen automobilisten betalen en niet het complete volk. Er is ook weinig vraag naar prestige projecten in bijvoorbeeld Siberie, de symbolische maar verliesgevende Trans-Siberie route is zonde van het geld.

Ten derde laat het Russische klimaat de bouw van wegen gewoon niet toe:
1. De lange afstanden maken de onderhoudskosten enorm hoog
2. De invloed van de kou op wegen leidt inherent tot barsten en gaten
Zelfs als corruptie niet zou bestaan is het bijna een onmogelijke uitdaging.

Daarom zou ik vooral zeggen: blijf concentreren op de treinen. Eurasia is veel beter geschikt voor spoor dan voor wegen. Bovendien zijn treinen stukken schoner en zijn ze een stuk veiliger dan autorijden in Rusland. Trein reizen in Rusland is zowiezo fantastisch vanwege het contact dat je hebt met mensen, de organisatie (altijd op tijd, +30 of-30) en de prijs is ook vrij laag.

Meer treinen alstublieft:


Op maandag ben ik naar het naar het kantoor van Neso/Nuffic in Moskou gegaan. We waren uitgenodigd door de directeur, Charles Hoedt. 's Avonds zijn we gezellig wezen eten bij een leuk restaurant. Ik had een "Feestje aan de Wolga" besteld, een groot uitgehold brood met ragout erin. Naast mij studeren hier nog drie andere Nederlanders. De ene was helaas verhinderd maar de andere twee, Margriet en Maria waren er wel. Margriet zit hier omdat ze eigenlijk Russisch moet leren voor haar PhD Archeologie over Centraal-Azie (veel bronnen in het Russisch natuurlijk) en Margriet zit hier vanwege haar Kaukasus specialisatie. Ik heb daar een erg lekker kruidendrankje gedronken, ik meen uit Georgie: Tarkun. Een erg groen drankje op basis van kruiden. Erg goed tegen de dorst.

Nils

Eerste lessen

Zo de lessen zijn nu dus begonnen. Ik heb van maandag tot en met donderdag les van 9.30-14.50 met tussendoor een pauze van een uur. Op maandag en woensdag heb ik een lerares die met een heel licht stemmetje praat en ook nog niet zo lang lesgeeft aan buitenlandse studenten. Zij is ook nog vrij jong. Op dinsdag en donderdag hebben we een andere vrouw waarvan het duidelijk is dat ze het al een stuk langer doet. Die lessen zijn ook veel interessanter. Lerares nummer een werkt met een boek terwijl lerares twee 90% van de tijd met ons allerlei dialogen voert. Oh ja, beide leraressen praten alleen Russisch, tegen elkaar mag je wel Frans spreken bijvoorbeeld, in de pauzes. Maar tijdens de lessen is het praktisch verboden.

Bij mij in de klas zitten zeven fransen, een iemand uit portugal, ik als enige uit Nederland en nog twee meisjes uit Italie die in Belgie studeren. Een van de Franse studenten ging helemaal los over Berulosconi in Italie en hoe hij niet-Italianen discrimineert en dat ze Mussolini vereren in Italie. Het verbaasde mij dat hij daar zo sterk op los mocht gaan van de lerares, hoewel ze er aan het einde wel een grapje van maakte. Deze Fransman komt trouwens uit Belgie dus ik heb hem er na zijn toespraak aan herinnerd dat de Fransen na de Belgische onafhankelijkheid de Vlamingen en de Nederlandse taal ook gediscrimineerd hebben alleen dat was geen twee jaar (zoals blijkbaar in Italie) maar twee eeuwen lang. Maar daar haalde meneer zijn schouders over op, tja dat mag kennelijk wel volgens de Fransen. Vervolgens bond hij wel een stuk in. Mind you, allemaal in het Russisch.

Lerares nummer twee vroeg halverwege de les aan mij of ik wel een test had gedaan om op niveau ingedeeld te worden. Ik vond dat raar omdat ze het niet aan andere mensen vroeg. Dus dacht ik in eerste instantie dat ze mijn Russisch slechter vond dan dat van de anderen.. wat ik mij eigenlijk moeilijk kon voorstellen. Maar toen ik na de pauze bij de deur stond gaf ze me een schouderklopje en zei ze: "je Russisch is heel goed, waar heb je zo goed Russisch geleerd?" Ik antwoordde daarop dat ik de Russische geschiedenis, economie, cultuur en politiek bestudeer. Vervolgens stelde zij weer voor dat ik een presentatie moet voorbereiden voor donderdag over de (politieke) situatie in Rusland. De presentatie moet 15 minuten lang zijn, mag ook meer. Dus heb ik nog wel wat huiswerk te doen.

De focus ligt hier dus op spreken en dan vooral alledaagse situaties, hoewel het niveau bij ons al een stuk hoger ligt dan dat. Een kaartje kopen voor de metro of vertellen wat er leuk is aan Moskou is meer voor mensen die net bezig zijn. Soms doen we ook wel wat grammatica (voor de specialisten: werkwoorden van beweging, do I need to say more?). Tijdens de lessen merk je wel dat een hoop vooroordelen die wij over Fransen hebben voortdurend bevestigd worden. Constant maar zeuren over van alles en nog wat, dan is het weer te warm, dan moet het raam weer dicht want anders horen ze niets, dan is het weer de metro "die niet voor buitenlanders (lees voor Fransen) gebouwd is". Dit vanwege het feit dat als ze arriveren op een metrostation ze niet weten welke het is. Als je Russisch kunt lezen is er volgens mij geen probleem, bovendien wordt het nog omgeroepen ook. Ik vind de Russische metro een uitstekend systeem en heel makkelijk om in de reizen, ook als je alleen maar Russische letters kunt lezen. Om eerlijk te zijn zou ik vermoedelijk in Frankrijk de weg ook kwijtraken in de metro. De lerares grapte nog dat Stalin helaas niet aan de Fransen gedacht had toen hij de metro liet bouwen.

Misschien even interessant hoe het zit met eten:
-Zoals overal in Rusland is het zeer onwaarschijnlijk dat je pannen, bestek, borden en glazen/mokken in je kamer vind. Die moet je zelf kopen. Bestek kan je alleen kopen in de grote hypermarkten terwijl je in elke middelgrote supermarkt wel aan glazen/mokken kunt komen. Een vork kost ongeveer 70 Roebel (iets meer dan een euro).
-Elke verdieping heeft zijn eigen keuken, met 3 (mobiele) fornuizen. Koken op je kamer is verboden en je hebt daar ook de faciliteiten niet voor. De kamer heeft wel een koelkast (voorkomt tenminste dat mensen je spullen stelen) maar geen waterkoker. Dus als je van thee houdt moet je die ook aanschaffen. Zo ziet de keuken eruit:





-De fornuizen waarop gekookt moet worden zijn nogal instabiel, goed opletten dus bij het koken dat je dat fornuis niet aanstoot. Maar goed, je hebt hier dus een aantal opties. Ik prefereer om 's morgens gewoon met bakje cornflakes te beginnen, dan tussendemiddag (behalve op zaterdag en zondag) naar de kantine te gaan (stalovaya)en daar of mijn brood mee naar toe te nemen of een warme lunch te nuttigen. Om een uur of vier ga ik met een vriend zo goed als elke dag naar Sindbad, gerund door een Uzbeekse familie (denk ik). Je moet wel 1,2 kilometer lopen maar dan heb je wel een lekkere en goedkope maaltijd. Aan koken doe ik dus niet.
-Pannen moet je dus ook kopen of lenen van andere mensen!

Vrijdag ga ik naar St. Petersburg. Ik zal daar om 17.45 aankomen en ik zalwaarschijnlijk per Sapsan (hele snelle trein) reizen).
Ik ben benieuwd hoe dat is. Het wordt vast gezellig aangezien ik allerlei oude vrienden en kennissen zal ontmoeten.

Nils

Reis en Aankomst: papierwerk, andere nationaliteit en de WC doorspoelen met behulp van de douchekop

Zo ik ben gearriveerd in Moskou, waar de temperatuur zo rondom de 30 graden ligt.

De vlucht zelf ging uitstekend, ik ben om half acht 's ochtends vertrokken vanaf Schiphol richting Frankfurt. Op Frankfurt realiseerde ik mij ineens dat ik voor de immigratiekaart (die moet je ook weer invullen als onderdeel van de visum procedure) het wel handig zou zijn als ik een pen had. Een pen had ik niet bij me, dus ging ik op zoek naar een kiosk. Nergens op Frankfurt een kiosk te vinden dus ben ik een drankwinkel binnen gelopen om iemand om een pen te vragen. Ik kreeg van het personeel gratis een pen van hen mee. Zeer aardig!

Na de aankomst op Moskou moest ik dus nog de immigratiekaart invullen. Ik sprinten natuurlijk, want anders staat er een enorme rij bij de visumcontrole. Visum ging uitstekend, duurde een minuutje en vervolgens moest ik 25 minuten wachten op mijn koffer. Daarna heeft een goede vriend uit Maleisie mij opgehaald van het vliegveld, daarna hebben we de bus genomen en vervolgens de metro. Bij aankomst gelijk naar de receptie van het instituut gegaan. In eerste instantie wilden ze mij een gewone kamer geven (dus met 2/3 anderen op dezelfde kamer) maar ik had vantevoren bij de coordinator een kamer voor mezelf (+WC, douche en koelkast) gereserveerd. Ik had die bevestigingsmail ook meegebracht en dat hielp. Dus de eerste tip is: als je een kamer voor jezelf reserveert: print de bevestigingsmail uit! Iemand die hoger in de hierarchie stond had opgeschreven dat ik uit Belgie kwam. Of ik daar bezwaar tegen had.. nou nee hoor schrijf maar weer op.

Daarna ben ik even naar de kamer gegaan (geen warm water tot 7 juli!) en daarna zijn we wat boodschappen gaan doen in een winkelcentrum. Winkels zijn heel lang open in Rusland, zeker vergeleken met Nederland. Dit winkelcentrum was zelfs tot 23.00 open. Ik heb daar een yota gekocht. Een yota is een uitstekende manier om eenvoudig internet aan te sluiten. Je krijg een modem mee (een soort USB stick) die stop je in je computer en dan heb je binnen 20 minuten internet. De kosten bedragen ongeveer 2000 RU voor het modem en dan kost het internet zonder limiet 900 RU per maand. Erg goedkoop en de verbinding is uitstekend.

Vervolgens doemde probleem een al op: de WC was stuk. Het hele mechanisme bovenin de toilet (dus in de bak) was kapot. Het drijvertje dat de aanvoer van water naar de bak regelt was stuk. Dat betekende dat er contstant maar water die bak in liep en je het toilet niet door kon trekken. Tja wat moet dat moet dus heb ik het toilet doorgespoeld met water uit de douchekop! Daarna wel al diezelfde avond iemand laten komen, die IETS heeft gedaan maar ik weet nog steeds niet wat. Enfin, dat water bleef maar doorstromen en dat veroorzaakte nogal wat herrie. Ik kon niet slapen. Ik heb vervolgens het luik boven de WC (in de muur) opengedaan waar ik een aantal pijpen zag, waarvan er eentje naar de WC liep. Ik veronderstelde dat dit de water aanvoer was en dat klopte. Aan de rechterkant zat een afsluiter en die heb ik dichtgedraaid, probleem van de herrie ook weer opgelost.

Vandaag moest ik mij melden bij Liudmila die de internationale studenten coordineert. Ik heb haar nog een keer verteld van de WC, waarop zij naar de receptie belde, iets zei van ministerie, dreigen en snel een beetje waarop ik even later met iemand van hoger hand naar de kamer ging. De dienstdoende etagejuffrouw moest aantreden en er werd haar min of meer bevolen dat ik in een andere kamer moest, dit kon zo niet. En voila nu zit ik dus weer in een andere kamer met een toilet dat werkt, een modernere koelkast en wat betere bedden.


Goed verder met papieren:
1. Registratie bij de Russische immigratiedienst: die Lijudmila vulde een briefje voor me in, daarmee moest ik naar het decanaat, die er weer wat creatiefs meededen waarna mij vervolgens werd verteld dat ik naar de Sberbank moest om 74 te betalen voor de registratie. Ook weer gedaan (en wat boodschappen gelijk). Ik weer terug: lunchpauze tot twee uur, nou ok. Dan ga ik over een half uur weer!
2. Ik had gelijk over de pasfoto's, je krijg een studentenpas van de uni waarmee je overal kortingen kan krijgen. Bijvoorbeeld op musea en het openbaar vervoer. Dus ik weer een pasfoto afgegeven: morgen is de pas klaar.
3. Voor de kamer moest ik ook nog betalen. Ik met papiertje nummer 3 naar de boekhouder. Ik zei tegen die vrouw: ik blijf hier tot 4 augustus hoor. Nou dat was weer niet goed natuurlijk want de receptioniste had tot 31 juli opgeschreven. Ik weer naar de receptie: nee dat mogen wij niet zomaar veranderen ga maar weer naar Lijudmila. Ok daar gaan we weer: zij veranderd, weer naar de receptie, die hebben het ook weer veranderd en toen kon ik naar de boekhouder om te betalen.

Bedenk even dat de receptie op de begane grond zit en dat je voor de zaken die met onderwijs te maken hebben je 3 trappen op moet. I rest my case.

Morgen om 10 uur beginnen we met een bijeenkomst in het auditorium, vervolgens worden we in groepen ingedeeld. Ik ben benieuwd.



Nils