Laatste dag

Morgen ga ik naar huis dus is het de tijd om de balans op te maken van de afgelopen maand. Wat ging goed, wat minder? Wat had ik beter wel kunnen doen en wat niet?

De lessen zijn, zoals ik hier al meerdere keren gezegd heb, goed. Het hangt wel van de leraar af maar dat doet het altijd. Aangezien ik al aardig Russisch kan was mijn doel hier om mijn Russisch te verbeteren en vooral om meer woordkennis op te doen. Dat is wel gelukt door middel van discussies over onder andere genetisch gemanipuleerd voedsel en immigratiepolitiek. Verder heb ik er eigenlijk alles al over gezegd.

Aan het einde van de rit kregen we nog een sterk staaltje Russische bureaucratie. We zouden een certificaat krijgen met het aantal uren Russisch erop (100 uur). Maar dan moesten we wel eerst bij 4 verschillende mensen handtekeningen ophalen: bij de referent, de boekhouder, de bibliotheek en bij de baas van de obsjesjitie (woongedeelte). Enfin ik eerst naar de referent, maar Marina bleek op vakantie te zijn. Gelukkig wilde de referent van Polen wel even tekenen... of niet. Van haar moest ik eerst naar de bibliotheek, dan naar de boekhouder en dan naar haar toekomen. Ik naar de boekhouder: "waar is je bonnetje van je betaling"? Ja die ligt op mijn kamer... nou, zonder bonnetje geen handtekening! Ik weer terug naar mijn kamer, bonnetje gehaald en jahoor mijn eerste handtekening. Daarna naar de bibliotheek, geen probleem, handtekening zo gekregen. Daarna naar de referent, ook getekend. Volgende etappe: de coordinator van mijn kamer. Er stond op het briefje, OF naar 428 OF naar 828. Bij 428 was natuurlijk niemand dus moest ik helemaal naar de 8ste lopen. Daar aangekomen zei de vrouw van die etage dat de vrouw inmiddels verhuisd was... naar de tweede! Dus ik daar weer heen en handtekening gekregen. Daarna als het laatste naar het dekanat maar die wilde mij het certificaat niet geven als de leraar niet getekend had (stond niet op het briefje). Ik de volgende dag gedaan en toen kreeg ik mijn certi! Hoera!





En dan.. wat had ik beter wel of niet kunnen doen? Ik kan eigenlijk geen antwoord geven op deze vraag. Aangezien ik al meerdere keren in Rusland ben geweest, sommige dingen vind ik heel normaal. Wat in ieder geval niet helpt in dit land is contstant maar je eigen cultuur als superieur zien, Nederlanders houden van etiketten plakken maar wat je vaak ziet is dat deze etiketten maar voor een klein gedeelte de essentie dekken. Ons voorstellingsvermogen van een zacht autoritaire staat is bij lange na niet genoeg om een land te begrijpen waarin vrijheid en macht zo anders beleefd worden. Een mooi voorbeeld van etiketten plakken is hoe ik van de week in de metro liep en mij ergerde aan de roltrappen. Ik ging de metro in en er was maar 1 roltrap die naarbeneden ging terwijl de andere roltrappen van beneden naar boven liepen. Bovenaan ontstond er dus een enorme opstopping. Waarop ik een vrouw van de metro vroeg waarom er van die andere 3 roltrappen er niet eentje even omgeschakeld kon worden. Op die 3 roltrappen stond bijna niemand trouwens. De vrouw keek mij aan en haalde een schema uit haar zak waarna ze zei, wacht maar af. En inderdaad na 10 minuten begreep ik waarom. Beneden kwam een metro aan en uit die metro kwamen ongeloofelijk veel mensen, een hele zee zou ik wel kunnen zeggen. Ziet u, zei de vrouw. We hebben er wel over nagedacht hoor. Over zulke dingen is het makkelijk oordelen in dit land maar vaak is het niet wat men denkt.

Voor morgen heb ik via het instituut een taxi gebeld naar het vliegveld. Ik had geen zin om met deze hitte met mijn koffer en tas door de metro te sjouwen.

Nou dit was mijn laatste bericht vanuit het Pushkin Instituut, ik hoop dat jullie het log met plezier gevolgd hebben.

Nils

In Russia you sue the government!

Zoals jullie misschien wel hebben gehoord hebben wij hier in Moskou enorm last van een hittegolf, elke dag worden er records gebroken. Je moet je dan toch een beetje aanpassen dus dat betekend 3x per dag douchen onder de koude douche en heel veel drinken. Op dinsdag en donderdag beginnen wij sinds kort om 8 uur 's ochtends met de lessen inplaats van om 9.30. Wel vroeg opstaan maar dat heeft wel als gevolgd dat ik, als het echt heet zit, lekker rustig in mijn kamer zit met alle ramen en deuren open zodat je er toch niet zoveel van merkt.

Op straat merk je er des te meer van. Bussen zijn gebouwd op de winter en dat betekent dat als het buiten +38 is, het in de bussen een graad of 43/44 is. Als ik naar mijn favourite Uzbeek ga (aan het eind van de straat) is dat een enorme hete reis. Gelukkig heeft deze man in de gehele eetzaal 4 airco's aanstaan, lekker afkoelen dus. Verder doen bedrijven als Unilever goede zaken, elke supermarkt heeft minstens 3 diepvriesers staan en ook straatverkopers van drank doen goede zaken.

Wat minder is dat we intussen warm water hebben maar dat heeft wel als gevolg dat de buizen in mijn badkamer warm zijn... het lijkt wel een badhuis. Daarom die deur ook maar weer open. Nog iets anders zijn de "tropische" "stormen" die aan het einde van de dag langskomen. Afgelopen zondag was het raak, een hoop regen en een hele sterke wind. Nu heb ik 3 deuren in mijn kamer. De eerste is de buiten deur (sleutel nodig), die uitkomt op een klein gangetje waarin de koelkast staat en waar je weer twee deuren kunt vinden (1 ervan geeft toegang tot de badkamer). De andere deur geeft toegang tot het woongedeelte. Nu hebben geen van die deuren een sleutelgat en bij deur 3 (die naar het woongedeelte leidt) hebben ze het niet helemaal goed uitgebeiteld dus die deur kan eigenlijk niet dicht. Nu kwam er afgelopen zondagavond ineens een enorme windvlaag langs, waardoor mijn raam openknalde en deur nummer 3 dus dicht sloeg..... en goed dicht. Ik kreeg die deur dus voor geen meter meer open en ik zat dus opgesloten. Enfin ik trekken en trekken, de deur bewoog niet. Maar ik kon deze bijvoorbeeld ook niet intrappen want het scharnier zat aan de verkeerde kant. Dus ik uit het raam gekeken (ik kijk schuin op de keuken) maar helaas was daar niemand. Dus toen heb ik maar de receptie gebeld en zijn ze met z'n 8'en langsgekomen waaronder twee gymleerkrachten en die hebben de deur letterlijk opengeslagen. Jolijt allom.



Verder las ik de volgende opmerkelijke dingen in de krant:
-Een straat verderop hadden ze per ongeluk de verwarming aangezet.. aaaaaa! Aangezien je dat zelf niet kunt reguleren is dat dus lekker bakken 's nachts. De temperatuur was 56 graden. Dan kan je dus beter op straat gaan slapen.
-Een aantal bewoners van de stad hebben de Russische metro aangeklaagd voor het feit dat er geen airco op de haltes te vinden is. De directeur merkte op dat ze beter de zon voor het gerecht kunnen slepen dan de metro, hij vind het allemaal maar te duur.

Nils

p.s. Het volgende bericht wordt mijn laatste, 4 augustus vlieg ik weer naar huis!

Studie update en raad de plaat

Zo tijd voor een nieuwe studieupdate, dat is het belangrijkste niet waar?

We doen over het algemeen heel veel aan spreken: over internet, het maken van Russische gerechten (raad eens wie daar om vroegen?), politiek en natuurlijk geschiedenis. Zo kwam ik erachter dat het gedeelte waarin ik woon helemaal niet zo oud is. Novye Tsjerejomuski, Konkovo, Belyayevo en Kalusjkaya (allemaal metrostations, zoek maar op, het is op de oranje lijn) waren vroeger allemaal dorpjes aan de rand van Moskou. Tijdens de slag om Moskou lag hier de frontlinie en er staat zelfs een gedenkteken voor een infanterie divisie die vanaf hier zijn opmars begon en in Berlijn eindigde.



Tot Stalin's dood begin jaren '50 was de woonsituatie voor de gemiddelde Rus een verschrikking: heleboel mensen woonden zeer dicht op elkaar en bij elkaar. Stalin heeft dan ook weinig woningen gebouwd. Dat veranderde toen Chroetsjov aan de macht kwam en overal van die grote Sovjet flats ging bouwen (in dit gedeelte Tsjerejomoski genaamd). Het planbureau wees vervolgens de vier bovenstaande dorpjes aan waar allemaal van die nieuwe flats gebouwd moesten gaan worden, zo werden de dorpjes dus opgeslokt door Moskou.

Zoals ik al eerder melde hebben we drie verschillende leraressen. Mijn favoriete lerares komt op dinsdag en donderdag, ze heeft heel veel ervaring in lesgeven. Ze heeft een gevarieerd lesprogramma: in de zes uur dat we elke dag les hebben doen we grammatica, lezen en spreken. Mooi verdeeld dus. Nu hadden we het gister over de zaak Litvinenko maar ze kon zich de naam niet gelijk herinneren. Maar ik wel! Vervolgens kon ik al niet meer stuk: volgens haar weet ik meer dan zij en ze ging dat ook rondvertellen op het dekanat (coordinatoren van de zomercursus). Vervolgens heb ik maar besloten om mijn laatste blikje met stroopwafels aan haar te geven.

Afgelopen woensdagavond ben ik met 2 andere Nederlanders, twee Russische meisjes van Neso Russia en een Oostenrijks meisje naar een cafe geweest waar we gezellig op het dak hebben gezeten. Over het algemeen werd er Engels gesproken maar ik moest het mij weer zo moeilijk mogelijk maken door Nederlands, Engels, Russisch EN Duits tegelijkertijd te spreken. De twee Russische meisjes spreken ook Nederlands dus ik vond het een beetje zielig voor dat meisje uit Oostenrijk. Ik kan wel stellen dat mijn Duits nog steeds beter is dan dat van de gemiddelde Jan Kaas. Vervolgens ben ik alleen teruggegaan met de metro (aagezien ik, vermoedelijk terecht, dacht dat de rode lijn naar Yugo-Zapadnaya sneller was dan de oranje lijn). Alleen daar aangekomen stapte ik weliswaar niet in de verkeerde bus maar die bus ging wel de verkeerde richting uit! Zo kwam ik ergens helemaal in de buitenwijken terecht. Gelukkig maakte de bus een rondje en kon ik zo weer mee terug. Vanaf het metrostation reed deze dit keer wel de goede kant op.

Vandaag is het klooster dag. Ik ga naar het Novodevichy Monastery en naar het Donskoy Monastery

Tot slot nog een "prijsvraag". Op de foto hieronder zie je een gedeelte van mijn raam en op de begane grond staat een vuilniswagen die maandag tot en met vrijdag komt. Nu is de vraag, hoe laat komt deze?
A. 4 uur 's nachts
B. 5 uur 's nachts
c 6 uur 's ochtends
Ik wens u succes.



Nils

Jahoor, een voetbalveld

Aangezien een bezoeker van dit weblog het graag anders wil zien: ja het IS een voetbalveld, een veld waarop 11 mensen een bal rondspelen in de hoop deze in het doel van de tegenpartij te krijgen. Dus het grasveldje op mijn filmpje is GEEN gewoon grasveld maar een voetbalveld. Dat u het even weet. Excuses voor het ongemak.

Goed tijd voor andere zaken: de Russische kantine (stolovaya). Hierbij een paar foto's van vandaag.








Nils

Filmpje!

OK aangezien het internet per uitstek geschikt is voor interactieve zaken, hierbij twee filmpjes die ik vandaag gemaakt heb.



Er komt nog een filmpje aan maar aangezien die meer dan 900 MB groot is zal ik later een link plaatsen.

Nils

Brand!

Nee hoor we hebben hier niet echt brand gehad. Ik wilde al een paar uur geleden wat plaatsen maar de concierge kwam langs om te zeggen dat binnen vijf minuten het brandalarm af zou gaan. Mij werd vriendelijk verzocht om voor een half uur (of mogelijk langer) naar buiten te gaan zodat "enkele mannen" de etage konden "inspecteren". Ik heb mijn zonnebril gepakt en ben gaan eten bij het gebruikelijke Oezbeekse restaurant. Maar nu ik hier weer zo zit heb ik het vermoeden dat er helemaal geen brandoefening is geweest. Wel handig trouwens, dat er in ieder geval gewaarschuwd wordt dat er over een paar minuten het brandalarm afgaat. Ik vermoed dat mijn vader de veiligheidskundige hier nog wel wat over te zeggen heeft. Bovendien zitten bij ons de nooduitgangen ook op slot: er loopt ergens een dame rond met de sleutel hiervoor. Ik kan hier natuurlijk heel eenvoudig neerzetten: typisch Rusland. Maar ik weet dat er bij TNT Post in Nederland helemaal niets gedaan wordt (gewoon doorwerken) als er een brandoefening is, alleen maar vervelend.

Vorige week donderdag heb ik nog een presentatie gehouden in het Russisch voor de andere klasgenoten over hoe de oligarchen rijk zijn geworden. Ik had 15 minuten tekst voorbereid maar al met al kostte het mij anderhalf uur, aangezien mijn klasgenoten het leuk vonden om interactief bezig te zijn (uiteindelijk werd het meer een discussie waarbij ik optrad als feitenmachine). Na anderhalf uur kreeg ik een groot applaus en complimenten voor de kwaliteit. Twee Franse meisjes kwamen het zelfs na de les helemaal zeggen!

Ik ben dit weekend van vrijdag tot maandagochtend naar St. Petersburg geweest. Ik ben ernaartoe gegaan met de trein: de Nevskij Express (ja die trein van de bomaanslag een paar maanden geleden). Aanboord was er airco (in Moskou was het 33 graden), een tv, lekker veel beenruimte, gratis oortjes voor het geluid van de TV. En een heel pakket aan broodjes, beleg en drinken+werd er na 1.5 uur ook nog eens een warme maaltijd gerserveerd, niet slecht. Ik had vantevoren een bed geboekt in een hostel genaamd "St. Petersburg Hostel". Voor 5 euro per nacht. Het hostel was pas opgeleverd en zag er zeer goed uit (groot portret van Medvedev en Poetin aan de muur). Er waren bij elkaar 3 WC's, 3 Massagedouches (met eigen boiler dus geen last van koud water), een grote keuken met gratis koffie en thee, een goed bed (ook geschikt voor de langsten van ons) en het feit dat het hostel op een zeer centrale plaats ligt, vlakbij Sennaya Plosjad. Ik zou het iedereen aanraden.

Even heel kort over dat koude water en de douches: in Rusland worden de waterpijpen schoongemaakt en gerepareerd gedurende mei/juni/juli/augustus. Dit vanwege het weer in de winter, de autoriteiten zeggen dat als ze dit niet doen er een grote kans is op barsten in de leidingen en dus grote lekkages. In steden als St. Petersburg en Moskou hangt het af van het rayon waar je in woont maar ik heb weleens gehoord dat als in een stad als Samara mensen 3 maanden lang geen warm water hebben. Betekent dus dat als je zelf een boiler hebt er altijd warm water is (als er uberhaupt water is natuurlijk). Ik heb zelf al sinds de 29ste geen warm water, maar dat douchen met koud water is best lekker eigenlijk. Als je er echt niet tegen kunt zijn er op de begane grond wel douches met warm water.

Goed terug naar St. Petersburg. Ik heb daar 3 dagen gezeten en met veel oude vrienden (en nieuwe via internet) allerlei dingen gedaan, vooral veel op terrasjes gezeten. Maandagochtend ben ik teruggegaan met de Sapsan, een nieuwe trein a la de Duitse ICE. Daarmee ben ik om 11 uur 's ochtends aangekomen.

In de trein heb ik een paar uur zitten denken over Rusland's infrastructuur en over de introductie van groene energie voor auto's. Allereerst zie ik, zeker voor Rusland, de in de komende decennia de electrische auto niet erg opkomen. Dit vanwege de grote problemen met de opslag van energie, energie efficiency en het feit dat die energie voor auto's ook ergens geproduceerd moet worden. Hetzelfde geldt voor de zogenaamde hydrocarbons (waterstof) volgens de statistieken heb je 1 vrachtwagen met waterstof nodig voor 20 auto's, terwijl je met een vrachtwagen gevuld met gas 200 auto's kunt laten rijden. Feit blijft dat de alternatieve energiebronnen gewoon onvoldoende ontwikkeld zijn, te duur zijn en bovendien zijn ze inefficient, waarom zou Rusland die kant op moeten gaan?

Dan is er nog de vraag van de hoeveelheid auto's in Rusland. In de steden hebben zeker veel mensen een auto. Maar volgens de Russische statistieken zijn er per 1000 Russen 210 auto's, vrij weinig in vergelijking met Europa, waar dit aantal tussen de 500-600 ligt. Het creeeren van een groot snelweg systeem in Rusland a la de Autobahnen in Duitsland zou dus maar interessant zijn voor ongeveer 1/3e van de Russische bevolking. Nogal asociaal (in die zin is het een goede beslissing geweest van de Russische regering om de sociale uitkeringen te verhogen, inclusief de pensioenen met 30%). In plaats van te luisteren naar de Wereldbank.

Mocht er toch een wens zijn om wegen te bouwen dan is het goed om dat volledig over te laten aan de markt en er zelf een beperkte rol in te spelen. Rusland is het duurste land om wegen aan te leggen maar daar merk je aan de kwaliteit relatief weinig aan, to say the least. Ongeveer 2/3 van het gerserveerde bedrag "verdwijnt" ergens heen. Het is daarnaast misschien wijs om dan tol over de wegen te heffen, zodat alleen automobilisten betalen en niet het complete volk. Er is ook weinig vraag naar prestige projecten in bijvoorbeeld Siberie, de symbolische maar verliesgevende Trans-Siberie route is zonde van het geld.

Ten derde laat het Russische klimaat de bouw van wegen gewoon niet toe:
1. De lange afstanden maken de onderhoudskosten enorm hoog
2. De invloed van de kou op wegen leidt inherent tot barsten en gaten
Zelfs als corruptie niet zou bestaan is het bijna een onmogelijke uitdaging.

Daarom zou ik vooral zeggen: blijf concentreren op de treinen. Eurasia is veel beter geschikt voor spoor dan voor wegen. Bovendien zijn treinen stukken schoner en zijn ze een stuk veiliger dan autorijden in Rusland. Trein reizen in Rusland is zowiezo fantastisch vanwege het contact dat je hebt met mensen, de organisatie (altijd op tijd, +30 of-30) en de prijs is ook vrij laag.

Meer treinen alstublieft:


Op maandag ben ik naar het naar het kantoor van Neso/Nuffic in Moskou gegaan. We waren uitgenodigd door de directeur, Charles Hoedt. 's Avonds zijn we gezellig wezen eten bij een leuk restaurant. Ik had een "Feestje aan de Wolga" besteld, een groot uitgehold brood met ragout erin. Naast mij studeren hier nog drie andere Nederlanders. De ene was helaas verhinderd maar de andere twee, Margriet en Maria waren er wel. Margriet zit hier omdat ze eigenlijk Russisch moet leren voor haar PhD Archeologie over Centraal-Azie (veel bronnen in het Russisch natuurlijk) en Margriet zit hier vanwege haar Kaukasus specialisatie. Ik heb daar een erg lekker kruidendrankje gedronken, ik meen uit Georgie: Tarkun. Een erg groen drankje op basis van kruiden. Erg goed tegen de dorst.

Nils